uczniowie odrzucili plany wystawnego pogrzebu jakiego życzył sobie Iemitsu oraz stupy. W miejscu, gdzie pochowano ciało postawiono tylko pomnik w kształcie okrągłego kamienia. Dopiero w 1944 roku nadano mu tytuł Narodowego MistrzaHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 278, 279.
Prace literackie Jego spuścizna literacka została zebrana w sześciu tomach zatytułowanych Takuan Oshō zenshū. Niektóre z jego tekstów to: Fudōchi shinmyōroku (不動智神妙錄; Cudowne zapisy nieporuszonej mądrości) Taiaki (Roczniki miecza Taia) Reirōshū (Czysty dźwięk klejnotów) Ri-ki sabetsuron (Różnica pomiędzy "ri" i 'ki") Istnieją dwie wersje tego tekstu Anjinhōmon (Brama Dharmy uspokojenia umysłu) Tōkai yawa (Mowy w Tōkai-ji)
Ludzie, z którymi był w bliskich, przyjacielskich relacjach