W Sukyō-ji jego nauczycielem był Kisen Seidō (zm. 1591). Otrzymał nowe imię Shuki. Po śmierci mistrza Kisena jego nauczycielem został Tōho SōchūBył on uczniem Shun’oku Sōena 1529–1611) z Daitoku-ji. Shun’oku był wówczas wiodącym mnichem w Japonii, obdarzonym takimi tytułami jak Kokushi (Narodowy Nauczyciel) i Zenji. Po trzech latach w klasztorze Sukyō, mistrz zabrał w 1594 roku Takuana ze sobą do Kioto, gdzie wprowadził go do Daitoku-ji i oddał pod opiekę mistrza Shun’oku. Otrzymał wtedy mnisie imię Sōhō. Takuan spędził w Daitoku-ji siedem lat i w 1600 roku postanowił opuścić klasztor, gdyż stwierdził, iż nie ma w nim prawdziwego ducha zen.
Został wędrownym mnichem i żył w krańcowej biedzie. Studiował zen i praktykował medytację, zarabiał kopiując teksty i żebrał. Za zarobione pieniądze kupował olej do lampy i książki. Wkrótce stał się znany w Kioto i był zapraszany przez kilka klasztorów na stanowisko głównego mnicha, jednak odmawiał i poświęcał się dalszym studiomNobuko Hirose. Immovable Wisdom. Str. 5.