Ożenił się w Bristolu, w roku 1953, z Jean Charlotte Buchanan, córką Johna Buchanana – fizyka (w młodości – studenta Lorda Kelvina w Glasgow), związanego z University College London i Gordon’s College, Aberdeen. Mieli dwóch synów. Alana Jeffreya (ur. 14 sierpnia 1954), który został neurologiem, zatrudnionym w administracji, oraz młodszego, Dereka Jeremy'ego (ur. 14 sierpnia 1958) – konsultanta w zakresie medycyny ratunkowej (zob. szpitalny oddział ratunkowy).
Po odejściu na emeryturę zawodową aktywność J.B. Harborna częściowo ograniczyła choroba nerek, jednak nawet w czasie hospitalizacji w roku 2002 nadal pracował, przygotowując kolejne wydanie Methods in plant biochemistry. Pracy tej nie zakończył. Książka została ukończona i ukazała się pośmiertnie dzięki staraniom Christine Williams, wieloletniej współpracowniczki J.B. Harborna (od czasu pracy w Liverpoolu). Jej, oraz drugiej współpracowniczce – Renée Grayer – J.B. Harborne zawdzięczał część swoich sukcesów.
Żona Jeffreya Harborna, Jean Charlotte, od urodzenia pierwszego syna cierpiała na schizofrenię. Biograf J.B. Harborna, John N. Prebble, przypuszcza, że znaczne emocjonalne obciążenie, związane z opieką nad chorą, było jedną z przyczyn jego wielkiej aktywności w pracy naukowej (zob. pracoholizm a stres).
Przypisy
Bibliografia