Po powrocie z Chin Giin przebywał w klasztorze Shōfuku na wyspie Kiusiu, który związany był z mistrzem Eisaiem. Nawiązał wtedy bliskie kontakty z lokalnym wojskowym Kawajirim Yasuakim, który oprócz zarządzania posiadłościami rodzinnymi pełnił funkcję sō kumona, czyli archiwisty w posiadłości Shinzō w środkowym rejonie wyspy, która była również gwarantem Saishōkō-in, świątyni filialnej o dość niepewnych afiliacjach z kilkoma klasztorami tendai lub shingon. Z kolei Saishōkō-in była poręczycielem posiadłości Shihi, na terenie której wybudowano Eihei-ji. Związek Giina z Kawajirim okazał się dla tego mnicha bardzo korzystny. W 1269 roku Kawajiri sponsorował wybudowanie pierwszego klasztoru dla Giina - Nyorai-jiChociaż nominalnie jako sponsor figurowała Somyō, córka Kawajiriego. Giin odwdzięczył się za to przeprowadzając w 1276 roku kampanię zbierania funduszy w celu zbudowania mostu przez rzekę Midori. Giin posłużył się buddyjską metaforą "drugiego brzegu (zbawienia)". Most ukończono w 1278 rokuWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 39.