Giin nie wahał się przed wykorzystywaniem buddyjskiej symboliki do wspomagania polityki prowadzonej przez świeckie siły. Jego wsparcie dla państwa wyraża także napis na dzwonie odlanym w 1287 roku dla klasztoru Daiji: "Dziesięć tysięcy lat dla cesarza, tysiąc lat dla sioguna; aby mogli słyszeć dzwonienie w spokoju i szczęściu, i zobaczyć jak ich panowanie ogrania [kraj]"William M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 40.
W 1282 roku Giin założył klasztor Daiji (大慈寺) w rejonie Higo (Kumamoto) na wyspie Kiusiu, którego sponsorem był także Kawajiri. Nauczał tam zmieszanego z innymi praktykami zenu. Jest twórcą frakcji higo, znanej także jako kyushu szkoły sōtō, której głównym klasztorem był Daiji. W XV wieku jego linia przekazu stała się bardzo mocna i była aktywna także w centralnej Japonii. W XVI i XVII wieku mnisi z frakcji higo podjęli próby zrównania Daiji-ji z Eihei-ji opierając się na prestiżu jakim cieszył się Giin i mocy jego linii przekazu. Rząd Tokugawy i inne instytucje szkoły sōtō nie zgodziły się na to.