Zarówno Nyorai-ji jak i Daiji-ji zostały wybudowane w stylu zen, z głównymi wyobrażeniami Siakjamuniego, zamiast jednego z popularnych dewocjonalnych bóstw. Chociaż Giin uważał się za nauczyciela zen, to nie odrzucił praktyk kojarzonych z bardziej tradycyjnym japońskim buddyzmem. Swoje uczennice mniszki zachęcał do praktykowania dewocjonalnej pobożności, np. mniszka Jōa skopiowała Sutrę Lotosu, po ukończeniu czego wzniosła pamiątkową kolumnę w Daiji-ji. Sam Giin przeprowadzał także rozbudowane kilkudniowe ceremonie, w których uczestniczyło tysiąc mnichów i mniszek. W czasie trzydniowej ceremonii mnisi wykonywali bardzo rozbudowaną ceremonię skruchy i spowiedzi Hokke senbō, która była jedną z głównych ceremonii szkoły tendai. W 1287 roku Kawajiri przeznaczył dla Daiji-ji nowy teren dla jego rozbudowy. Była to nagroda za codzienne recytowanie Sutry Lotosu i innych sutr jako modlitwy (jap. kitō) za jego pomyślność.