W 1983 roku Craig Packer zwrócił uwagę, że samce ssaków używały rogów do obrony przed drapieżnikami.
Funkcja dużych, wystających na grzbiecie nosa rogów była przedmiotem długotrwałej spekulacji wśród paleontologów. Dopiero w 2005 roku Samantha Hopkins z University of Oregon opublikowała wyniki analizy ewolucyjnej i funkcjonalnej morfologii przydatków czaszkowych tych wymarłych zwierząt. W rezultacie swych prac doszła do wniosku, że rogi u Ceratogaulus były wykorzystywane do obrony przed drapieżnikami, a nie do kopania czy też walk między samcami tego gatunku. Zwróciła także uwagę, że rozmiary rogów zmuszały zwierzęta do spędzania większej ilości czasu na powierzchni ziemi.
Występowanie Kopalne ślady występowania Ceratogaulus odkrywano wyłącznie na terenie Wielkich Równin Ameryki Północnej (Kansas, Nebraska, Teksas i Nowy Meksyk) i datowano je na miocen.
Przypisy
Kategoria:Wymarłe gryzonie Kategoria:Wymarłe ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Ssaki miocenu