Szwat-Gyłybowa, Haeresis Bulgarica w bułgarskiej świadomości kulturowej XIX i XX wieku, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 2005, s.208..
Powieść nie rozstrzyga, czy Sybin zginął w podziemnej rzece, czy też zdołał się z niej wydostać. W finale narrator wspomina, że książę stał się bohaterem legend, przypisujących mu nieśmiertelność i wieczną tułaczkę po Bułgarii. Podkreśla to jego nieuniknioną samotność i błąkanie się w poszukiwaniu wartości, które mógłby przyjąćG. Szwat-Gyłybowa, Bogomilstwo. Wielki temat literatury bułgarskiej w prozie Emiliana Stanewa [w:] red. I. Malej, Z. Tarajło-Lipowska, Wielkie tematy kultury w literaturach słowiańskich, t. VI, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2004, , s.98..
Sytuacja Sybina ma w uniwersalny sposób obrazować położenie człowieka w świecie, gdzie wszystkie tradycyjne systemy wartości zostały zakwestionowane i porzucone. Kolejne wierzenia, osłabiając poprzednie, nie mogą zaspokoić tęsknoty za transcendencją. W ostatecznym rozrachunku okazuje się, że samotność człowieka jest nieunikniona, a świat, pozbawiony trwałych wartości, to pułapka, w której każdego czeka wyłącznie cierpienie. Sybin jest także ucieleśnieniem mitu Bułgara – wiecznego buntownika, walczącego o własną godność w świecie bez BogaG.