VI, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2004, , s.93-94..
Centralną powieścią utworu jest Tichik, dawny sługa Sybina, a w momencie rozpoczęcia akcji utworu - nowy władyka bogomilskiej gminy. Postać ta ukazana jest w zdecydowanie negatywnym świetle. Tichik jest osobą pełną kompleksów, zwłaszcza w odniesieniu do świata "panów", którym kiedyś służył i których z całego serca nienawidzi. Stale głosząc manichejskie potępienie materialnego świata, Tichik nie potrafi realizować tych zasad w życiu, ulegając pragnieniu posiadania Iwsuły. Jako władyka zaczyna traktować swoje "duchowe dzieci" instrumentalnie, dążąc jedynie do utrzymania się przy władzy w gminie. Chociaż dobrze zna naturę ludzką i wielokrotnie trafnie przewiduje zachowanie innych osób, przy każdej próbie głębszej analizy postępowania współwyznawców popada w te same schematy myślowe, dzieląc ludzi na dobrych biedaków i niegodziwych bogaczyG. Szwat-Gyłybowa, Haeresis Bulgarica w bułgarskiej świadomości kulturowej XIX i XX wieku, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 2005, s.200-202..