Sezon 1968/1969 rozpoczął w Indianie, to właśnie tam rozegrał najlepsze lata swojej kariery. Po raz drugi z rzędu znalazł się w All-Star Game oraz ABA First Team, został też ponownie liderem ligi w zbiórkach. Dodatkowo otrzymał tytuły MVP All-Star Game oraz sezonu zasadniczego, a Pacers dotarli po raz pierwszy w swojej historii do finałów ABA. Tam musieli uznać wyższość Oakland Oaks (4-1), prowadzonych przez późniejszego członka Basketball Hall of Fame - Ricka Barry.
W trakcie kolejnych pięciu sezonów Daniels aż 3-krotnie sięgał po tytuł mistrzowski. Przy okazji został po raz kolejny uznany za MVP sezonu (1971), pojawił się 5-krotnie w meczu gwiazd, został zaliczony do składów All-ABA First Team (1970–1971), All-ABA Second Team (1973), a także po raz trzeci w karierze został liderem ligi pod względem zbiórek (1971).
W 1974 został wytransferowany do Memphis, gdzie zasilił szeregi lokalnych Sounds. Po średnio udanym sezonie w słabym zespole zdecydował się opuścić ligę, aby spróbować swoich sił we Włoszech.