Po wojnie powrócił do niej. Był świadkiem w sprawach o przyznanie rent bądź praw kombatanckich byłym pacjentom oraz powstańcom warszawskim. Pod jego nadzorem w 1947 został ponownie otwarty Szpital im. Karola i Marii w nowej siedzibie przy ulicy Działdowskiej 1. Był pierwszym po wojnie ordynatorem chirurgii - kierownikiem Kliniki Chirurgii Dzieci Akademii Medycznej w Warszawie do 1972 (obecnie Samodzielny Publiczny Dziecięcy Szpital Kliniczny w Warszawie). Po przejściu na emeryturę Tadeusza Hroboniego, jego następczynią została prof. Irena Smólska (obecnie jest to II Katedra i Klinika Kardiochirurgii i Chirurgii Ogólnej Dzieci jako jednostka II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego).
Był adiunktem chirurgii – . Jednym z jego uczniów był Tadeusz Faryna. Tadeusz Hroboni uzyskał stopień docenta doktora habilitowanego.
Mieszkał przy ulicy Marszałkowskiej 140 w Warszawie. Zmarł 31 lipca 1986. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 315-6-18).