Antoni Grygierczyk (ur. 4 czerwca 1895 w Hałcnowie, zm. 19 lutego 1965 w Warszawie) – polski działacz polskiego ruchu ludowego, członek PSL Lewica, PSL Wyzwolenie, NPCh, KPP, PPR i PZPR.
Życiorys Urodzony w rodzinie chłopskiej, z zawodu był krawcem. Nie uczęszczał do szkoły, był samoukiem. Działalność polityczną rozpoczął od wstąpienia do PSL Lewicy. Następnie działał w PSL Wyzwolenie i Niezależnej Partii Chłopskiej. Po likwidacji partii w kwietniu 1927 wstąpił do KPP i jej przybudówki PPS-Lewicy. Kilkakrotnie aresztowany przez władze sanacyjne, łącznie spędził w więzieniach około 9 lat; po raz pierwszy został aresztowany 7 IX 1927 i 1 X 1928 skazany w Kielcach na 3 lata więzienia, karę odbywał w Miechowie, Kielcach, Sandomierzu i Wronkach, zwolniony w styczniu 1931. Od 1931 sekretarz Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Kielcach, rozbudowywał partię na wsi w Świętokrzyskiem. 4 XII 1931 ponownie aresztowany i 28 X 1932 skazany na 6 lat więzienia z zaliczeniem aresztu śledczego i 8 lat utraty praw. Więziony w Kielcach, Rawiczu i Wronkach, zwolniony po amnestii, ponownie został sekretarzem okręgowym KPP w Kielcach. 6 VIII 1936 aresztowany uwięziony w Nowym Sączu, potem w Kielcach, jednak został uniewinniony i XI 1937 zwolniony. 8 III 1938 wysłany do obozu w Berezie Kartuskiej, gdzie przebywał do 29 I 1939.