Podczas okupacji był krawcem w Warszawie. Po upadku powstania warszawskiego wywieziony do wsi Wólka Karwicka. 16 II 1945 wstąpił do PPR i został II sekretarzem Komitetu Powiatowego (KP) PPR w Opocznie. Był delegatem na I Zjazd PPR XII 1945 w Warszawie. Od IV 1946 I sekretarz KP PPR i od VII 1946 przewodniczący Powiatowej Rady Narodowej (PRN) w Lidzbarku Warmińskim. Od II do IX 1949 I sekretarz KP PZPR w Sieradzu, następnie w Skierniewicach. Krótko pracował w Wydziale Zagranicznym KC PZPR, później od IX 1950 inspektor kadr w Funduszu Wczasów Pracowniczych. W latach 1951–1956 był korespondentem i pracownikiem redakcji Chłopskiej Drogi, a od VI 1952 pracownik Polskiego Komitetu ds. Radiofonizacji Kraju. Od X 1952 zastępca przewodniczącego PRN w Pruszkowie. Od VII 1953 pracownik Ministerstwa PGR, od VI 1954 Ministerstwa Łączności, potem wydziału kadr Dyrekcji Telefonów Miejskich w Warszawie. Od 1956 na rencie dla zasłużonych, pisał wspomnienia, zbierał materiały o historii „ruchu robotniczego” i działał w Stowarzyszeniu Wolnomyślicieli.
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.
Przypisy
Bibliografia
Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.