Jan Stanisław Wereszczyński (ur. 22 stycznia 1914 w Łodzi, zm. 29 czerwca 1991) – polski geodeta, doc. dr hab. inż., kierownik Katedry Geodezji, Kartografii Środowiska i Geometrii Wykreślnej Politechniki Łódzkiej.
Życiorys W 1932 roku Jan Wereszczyński ukończył Państwowe Gimnazjum im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach i wstąpił na Wydział Geodezji Politechniki Warszawskiej. W czasie studiów odbył praktykę morską na statku Śląsk specjalizując się w kartografii nawigacyjnej (pod kierunkiem Edwarda Warchałowskiego) oraz wykonał pracę dyplomową na ORP Pomorzanin. Studia ukończył w 1939 roku uzyskując stopień inżyniera mierniczego (geodety) po przedstawieniu pracy dyplomowej Topografia morska.
Po ukończeniu studiów wstąpił jako ochotnik do Marynarki Wojennej w celu odbycia służby w hydrografii morskiej. Po wybuchu II wojny światowej walczył we wrześniu 1939 roku w obronie portu wojennego na Oksywiu. 19 września został wzięty do niewoli niemieckiej. Oswobodzony w maju 1945 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Okehampton w Wielkiej Brytanii. W trakcie nauki pływał na ORP Garland oraz Conrad. W 1946 roku ukończył Wydział Nawigacyjny i w grudniu tego samego roku powrócił do Polski aby objąć stanowisko Szefa Wydziału Kartograficznego Marynarki Wojennej w Gdyni.