Zwolniony ze służby na własną prośbę w 1947 roku przeniósł się do Łodzi, gdzie pracował kolejno w Urzędzie Wojewódzkim, Centrali Produktów Naftowych, Łódzkim Okręgowym Przedsiębiorstwie Mierniczym (1949–1953), Miejskim Biurze Projektów oraz Łódzkim Rejonie Budowlanym Warszawskiego Zjednoczenia Budowy Elektrowni i Przemysłu „Beton-Stal” (1953–1958). Pracę zawodową łączył z pracą dydaktyczną w Technikum Geodezyjnym w Łodzi (1948–1952), Politechnice Warszawskiej (1948–1968), Wieczorowej Szkole Inżynierskiej w Łodzi (1951–1956), Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Łódzkiej (od 1958, jako etatowy pracownik naukowo-dydaktyczny), Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego (od 1962), Wydziale Nawigacyjnym Wyższej Szkoły Morskiej w Szczecinie.

W 1951 był organizatorem oraz następnie został kierownikiem Sekcji Geodezji Stosowanej przy Wydziale Budownictwa Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Łodzi. Po włączeniu Sekcji wraz z Wydziałem w skład nowo utworzonego Wydziału Budownictwa Lądowego PŁ został kierownikiem Pracowni Geodezyjnej wydziału, a od 1964 do 1970 roku (po reorganizacji) pełnił funkcję Kierownika Katedry i Prodziekana ds. Nauczania.