Wynikiem prac naukowych prowadzonych w ramach zagadnień związanych z hydrografią i kartografią nawigacyjną (prace badawcze na OH Bałtyk oraz Kompas) był przyznany w 1960 roku przez Radę Wydziału Geodezji AGH w Krakowie stopień doktora nauk technicznych (rozprawa Wielkoskalowe radarowe mapy nawigacyjne). W 1962 roku otrzymał zezwolenie Ministerstwa Obrony Narodowej na noszenie munduru oficera Marynarki Wojennej. W 1963 roku na podstawie obrony pracy Analiza map morskich Wybrzeża Polskiego na tle stosowanych urządzeń nawigacyjnych na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej otrzymał stopień doktora habilitowanego i objął stanowisko docenta etatowego w Politechnice Łódzkiej. W 1961 roku został członkiem Zespołu Historii Geodezji i Kartografii Komitetu Historii, Nauki i Techniki Polskiej Akademii Nauk. Był organizatorem i pierwszym przewodniczącym Sekcji Geodezji Morskiej Komitetu Geodezji PAN.