W latach 30. XV wieku świątynia została dopuszczona do handlu z Chinami w okresie panowania dynastii Ming. Zgodnie z chińską polityką zabraniano wszelkiego handlu z niechińskimi krajami. Z kolei cesarze japońscy nie godzili się na podporządkowanie swojego kraju Chinom. Za cenę wpływania na wybór opatów w tej świątyni, mogła ona prowadzić wymianę handlową z Chinami. Poprzez świątynię Tenryū-ji na Okinawie i inne, mnisi prowadzili handel w trójkącie Chiny-Okinawa-Japonia aż do XIX wieku.
Dzięki tym handlowym relacjom kompleks klasztorny liczył 330 000 m². Na tym terenie znajdowało się około 150 pawilonów świątynnych.
Jedną z ciekawszych postaci na stanowisku 236. opata (od 1868) był Yuri Tekisui (znany także jako Giboku Tekisui) (1822–1899), który odnowił obiekt po zniszczeniach oraz był pierwszym reprezentantem połączonych tradycji zen w narodowym instytucie znanym jako Daikyō-inHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. s. 403..
W 1893 roku 238 opatem został Gazan Shotei (1853–1900).