Później opatem został jego uczeń Seki Bokuo Sou'un (1903–1991).

W 1994 roku klasztor został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część obiektu Zespół zabytkowy dawnego Kioto, Uji i Ōtsu.

Architektura klasztoru i jego obiekty Klasztor jest wyjątkiem wśród klasztorów zen, gdyż – zapewne dlatego, iż powstał w miejscu pałacu cesarskiego – nie jest zbudowany wzdłuż osi północ-południe.

Na wschodniej granicy terenów klasztoru znajdują się dwie bramy: zewnętrzna chokushimon i środkowa chūmon. Od nich droga do klasztoru biegnie na zachód. Po obu stronach drogi, która wiedzie do budynku Dharmy, znajdują się inne świątynie. Za budynkiem Dharmy znajdują się liczne inne budynki, takie jak np. duża (ōhōjō) i mała (kohōjō) siedziba opata, kuchnia, budynek mnichów (czyli budynek medytacji), tahōden – wszystkie one są stosunkowo nowymi rekonstrukcjami.