Przed 1909 pracowałw Galicyjsko-Karpackim Towarzystwie Naftowym w Borysławiu. Podczas studiów działał w organizacji „Promieniści”, był członkiem Czytelni Akademickiej im. Adama Mickiewicza we Lwowie, Związku Strzeleckiego (w 1913 pełnił funkcję zastępcy skarbnika Zarządu Okręgowego Związków Strzeleckich w Krakowie). W latach 1908–1913 był współpracownikiem tygodnika „Przyjaciel Ludu”, w tym od 1912 do 1913 sekretarzem i redaktorem, a także osobistym sekretarzem Jana Stapińskiego. Związał się z Polskim Stronnictwem Ludowym (był sekretarzem na obszar Zachodniej Małopolski), a od 1913 był członkiem PSL Lewica.

Na rok wcielono go do szkoły oficerskiej austriackiej armii w Krakowie. Od 1 października 1909 służył w Armii Austro-Węgier i kształcił się w szkole jednorocznych ochotników, odbył także kurs karabinów maszynowych. Po wybuchu I wojny światowej został powołany jako oficer rezerwy w szeregach c. k. armii, od listopada 1914 do lutego 1918 przebywał w niewoli rosyjskiej;