Zamieszkiwał w Głębokiem, Święcianach i Jaworowie – pracował jako urzędnik samorządowy, sekretarz sejmiku i kierownik Biura Wydziału Powiatowego Sejmiku Święciańskiego w Święcianach.
W 1926 został członkiem Stronnictwa Chłopskiego, później był organizatorem prosanacyjnego ZCh. Jesienią 1927 roku spłonął ich drewniany dom na skutek zaprószenia ognia pod jego nieobecność. W 1933 został współzałożycielem Warszawskiego Klubu Społeczno-Politycznego. W 1930 został posłem na Sejm RP III kadencji, wybrany w okręgu wyborczym nr 64 Święciany z ramienia BBWR. Należał do komisji komunikacyjnej, opieki społecznej i inwalidzkiej. Po upływie kadencji w połowie lat 30. wycofał się z działalności politycznej i odmówił kandydowania na posła w 1936 roku. Po zakończeniu II wojny światowej w 1946 został inspektorem Departamentu Kontroli Ministerstwa Aprowizacji i Handlu.
Po wojnie zamieszkiwał przy Placu Konstytucji 2 m. 36 w Warszawie. Zmarł 6 października 1961 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C2-7-3).
Był wujem Mieczysława Granatowskiego. Jego żoną została Maria z domu Drożdżak (zm. 1 stycznia 1967 roku), którą poślubił 4 czerwca 1918 roku. Ich synami byli Jan Krasicki (1919–1943, działacz komunistyczny), Witold (ur. 1921 w Kutnie) i Jerzy (ur.