Zdołał wtedy wyprowadzić część oddziału z okrążenia. Po likwidacji przez UB kolejnego patrolu 6 Brygady Wileńskiej w boju 30 września 1950 roku w Borychowie, po kolejnej reorganizacji Brygady na lewym brzegu Bugu, dowództwo nad odtworzonym patrolem Brygady, któremu przydzielono ten właśnie teren, przypadło w październiku 1950 roku właśnie st. sierż. Adamowi Ratyńcowi „Lampartowi”. Operował on głównie w powiatach: siedleckim, sokołowskim i bialskim. Czasem pojawiał się także w powiecie bielskim, gdzie m.in. w styczniu 1951 roku, walcząc pod osobistym dowództwem kpt. „Huzara”, zwycięsko odparł atak obławy komunistycznej pod wsią Twarogi Lackie.
Patrol „Lamparta” liczył początkowo 4 żołnierzy. Byli to: sierżant Kazimierz Parzonko „Zygmunt”, kpr. Wacław Zalewski „Zbyszek” oraz kpr. Witold Białowąs „Litwin”. Wkrótce liczebność pododdziału zwiększyła się do 7 osób, a na przełomie 1951–1952 było w zespole już 9 żołnierzy. Byli to: kpr. Witold Białowąs „Litwin”, Kazimierz Jakubiak „Tygrys”, por.