Ignacy Kuszela (ur. 2 stycznia 1891 w Noworadomsku, zm. 13 marca 1952 we Wrocławiu) – działacz niepodległościowy, oficer Legionów Polskich i Wojska Polskiego.
Życiorys Kuszela po raz pierwszy zetknął się z organizacjami niepodległościowymi w 1911 roku W Dąbrowie Górniczej gdzie podjął pracę. Wstąpił do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Podejrzewany o działalność wywrotową został w styczniu 1914 roku aresztowany. Do procesu nie doszło. Pracował w Warszawskim Ziemiańskim Towarzystwie w Sosnowcu jako kasjer i prokurent firmy. Z chwilą wkroczenia Legionów do Królestwa porzucił zajęcie i wstąpił w ich szeregi.
15 sierpnia ochotniczo zgłosił się do Legionów i otrzymał przydział do Polskiej Organizacji Narodowej z zadaniem prowadzenia działalności werbunkowej. Jako kadra batalionu zapasowego por. Andrzeja Galicy przybył do Sławkowa, gdzie w kwietniu 1915 roku ukończył szkołę podoficerską i został mianowany sierżantem. Uczestniczył w formowaniu 4 pułku piechoty i 6 pułku piechoty Legionów Polskich z którym wyruszył na front. Brał udział w walkach nad Styrem na Wołyniu w oddziale karabinów maszynowych pułku. 1 stycznia 1916 roku został przeniesiony do nowo formowanego 2 pułku ułanów LP. Z pułkiem walczył na Wołyniu. W sierpniu 1916 został mianowany chorążym i objął dowództwo oddziału sztabowego pułku.