Po powrocie pułku z frontu do Królestwa w kwietniu 1917 roku został mianowany podporucznikiem i oficerem prowiantowym. Po kryzysie przysięgowym znalazł się z pułkiem na Bukowinie. W związku z pokojem brzeskim pułk w lutym 1918 roku został rozwiązany, a ppor. Kuszela był internowany w obozie w () na Zakarpaciu.
Jako podporucznik byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 31 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopniaDziennik Rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1918, R. 1, nr 3, s. 21..
Od 6 listopada służył w Wojsku Polskim. Kierował Wojskowymi Zakładami Gospodarczymi w Ostrowcu i Częstochowie; do rezerwy przeszedł na własną prośbę w 1924 roku. W 1922 roku został odznaczony Krzyżem Walecznych. Do wybuchu II wojny światowej pracował w handlu, firmie Nobel i Banku Gospodarstwa Krajowego w Pińsku. W 1946 roku przeniósł się do Wrocławia, gdzie zmarł w 1952 roku.
Przypisy
Bibliografia 2 Pułk Szwoleżerów Rokitańskich, Krzysztof Mijakowski (red.), Warszawa 2012.