Latem 1908 na uniwersytecie w Kazaniu uzyskał dyplom prawniczy I stopnia i został pomocnikiem adwokata. Był sekretarzem związku garbarzy na Łukiszkach w Wilnie pozostającego pod wpływem PPS-Lewicy. Jesienią 1908 jako funkcjonariusz partyjny został wysłany do Zagłębia Dąbrowskiego, wydawał „Górnika”, organizował oddział Uniwersytetu dla Wszystkich. II 1909 wziął w Krakowie udział w I Krajowej Konferencji PPS-Lewicy, po powrocie do Warszawy działał w egzekutywie WKR i aktywnie uczestniczył w akcji odczytowej V i VI Oddziału Towarzystwa Kultury Polskiej (TKP). 23 VI 1909 na 3 miesiące aresztowany i znów wydalony z Królestwa Polskiego, uzupełniał studia ekonomiczne w Wiedniu. Opublikował cykl artykułów w „Gazecie Warszawskiej Sądowej” i socjologiczną rozprawę w krakowskiej „Krytyce”. X 1910 brał udział w II Krajowej Konferencji PPS-Lewicy w Warszawie, gdzie zamierzał wznowić działalność w WKR, jednak od 29 X do 24 XII był ponownie aresztowany.