Po zwolnieniu udał się do Krakowa, gdzie w 1913 uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Działacz krakowskiej sekcji PPS-Lewicy, uczestnik obrad III Krajowej Konferencji Partyjnej 24 XII 1913. VII 1914 wrócił do Warszawy i był tam prelegentem na odczytach Towarzystwa Szerzenia Wiedzy Handlowej i Przemysłowej. W latach 1915–1916 wraz z żoną brał udział w tzw. Plenum – klubie dyskusyjnym inteligencji socjalistycznej, potem przystąpił do Ligi Państwowości Polskiej. 1916 podczas kampanii wyborczej do Rady Miejskiej wziął udział w agitacji na rzecz Józefa Ciszewskiego, został naczelnikiem statystyki w Ubezpieczeniach Wzajemnych Budowli od Ognia (późniejszego PZUW), zajmował się opracowywaniem zagadnień ubezpieczeń i statystyki: drukował rozprawy w „Ekonomiście” i ogłosił Podręcznik statystyki. I 1918 mianowany kierownikiem Ubezpieczeń Państwowych przez MSW Rady Regencyjnej, z powodu zatargu z PZUW podał się do dymisji. Od I 1919 naczelnik wydziału statystyki w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej;