Podczas oblężenia Paryża był kapitanem Gwardii Narodowej, a po zakończeniu działań wojennych osiadł w Sabaudii, gdzie pracował w hutnictwie.
W 1872 zamieszkał we Lwowie, otrzymał etat inżyniera rządowego przy budowie Kolei Naddniestrzańskiej. Następnie był inżynierem na budowie linii Lwów-Stanisławów, Stryj-Ławoczne, Tarnów-Leluchów, Jarosław-Sokal. Od początku istnienia Towarzystwa Politechnicznego był jego członkiem. Następnie zamieszkał w Samborze, gdzie pełnił funkcję inżyniera powiatowego, pracował nad rozbudową budynków szkolnych, projektował kościoły, obiekty użyteczności publicznej oraz linie leśnych kolei wąskotorowych. Działał społecznie, został wybrany na posła w Sądzie Galicyjskim. Pracował przy budowie fortyfikacji w Przemyślu, a następnie przy linii kolejowej Kołomyja-Słoboda Runguńska oraz w budownictwie kolejowym na Węgrzech.