Relegowana ze studiów za działalność komunistyczną i inwigilowana przez policję, 1924 wróciła do Warszawy, gdzie działała w Wydziale Agitacji i Propagandy Komitetu Warszawskiego ZMK i była członkiem KO KPRP/KPP Warszawa-Podmiejska. W kwietniu 1925 aresztowana w Jeziornie z materiałami partyjnymi, do lipca więziona w tzw. Serbii, oddziale kobiecym Pawiaka. Zwolniona za kaucją przeszła na nielegalną stopę i działała w łódzkim KO KPP jako funkcjonariuszka partyjna, pracując nadal wśród młodzieży. W październiku 1925 nie stawiła się na rozprawę sądową i wyjechała do ZSRR, w Moskwie wstąpiła do WKP(b) z zaliczeniem stażu partyjnego od 1922. Pracowała w Polskim Archiwum Komunistycznym przy KC WKP(b), wspólnie z A. Markowskim napisała szkic O młodzieży w rewolucji 1905 roku w Polsce, potem krótko pracowała w Wydziale Informacyjnym Komitetu Wykonawczego MK, w latach 1926–1932 z przerwą studiowała na wydziale ekonomicznym Instytutu Czerwonej Profesury, a jednocześnie wykładała ekonomię polityczną w Akademii Górniczej i Międzynarodowej Szkole Leninowskiej. Po ukończeniu studiów była wykładowcą w Wyższej Szkole Wojsk Pogranicznych NKWD i brała udział w pracy agitacyjno-propagandowej w moskiewskich fabrykach.