W listopadzie 1937 aresztowana i skazana na 10 lat odosobnienia w obozie pracy, zwolniona w 1948, po czym pracowała w Instytucie Meteorologicznym w Komi. 10 grudnia 1948 przyjęta do PPR. W 1949 wróciła do kraju i od marca tego roku pracowała w Szkole Partyjnej przy KC PZPR, gdzie była kierownikiem naukowym Studium Dziennikarskiego i zastępcą kierownika katedry ekonomii politycznej. 11 października 1949 Biuro Organizacyjne KC PZPR mianowana kierownikiem Centralnego Ośrodka Szkolenia Partyjnego PZPR w Warszawie; zorganizowała tę placówkę od podstaw. Od stycznia 1953 dyrektorka Biura Przedmiotów Ideologicznych w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego, od 10 listopada 1956 zastępca pełnomocnika rządu PRL ds. repatriacji w Moskwie, gdzie wykazała dużą energię i ofiarność. Później od 21 sierpnia 1960 do 31 października 1962 była sekretarzem Ambasady PRL w Paryżu, potem radcą ministra w Departamencie II MSZ. Od lipca 1965 na rencie dla zasłużonych.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera E-IV-2-5-16).
Ordery i odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy (31 lipca 1954) „za zasługi w pracy społeczno-politycznej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r.