Związek Biednych Chłopów (ukr. Спілка бідних хліборобів) – tajna organizacja anarchistyczna, działająca w latach 1905-1908 w rejonie Hulajpola na Ukrainie.
Historia W trakcie rewolucji 1905 na terytorium Ukrainy nastąpił wzrost aktywności ruchów anarchistycznych. W największych miastach organizowano strajki oraz tworzono sowiety, a radykalne ugrupowania, takie jak Czarny Sztandar, podejmowały działania terrorystyczne wymierzone w Imperium Rosyjskie. Po klęsce rewolucji i wprowadzeniu reform przez premiera Piotra Stołypina, anarchiści z miejscowości Hulajpole na południu Ukrainy skupili się na walce zbrojnej przeciwko carskiej policji, uznając ją za priorytet.
W 1906 nauczyciel pochodzenia czesko-ukraińskiego, Woldemar Antoni (pseudonim Zaratustra, syn socjalisty, robotnika, wychowany od dziecka w atmosferze konspiracji antykapitalistycznej), rozpoczął w Hulajpolu działalność propagującą idee anarchizmu wśród swoich byłych kolegów szkolnych. Zainicjował powstanie lokalnej grupy anarchokomunistycznej – Związku Biednych Chłopów. Organizacja liczyła około dwunastu członków, głównie pochodzenia chłopskiego. Nowi członkowie przechodzili okres próbny, obejmujący szkolenie polityczne.