Ostatecznym celem tych schematów jest zapewnienie bezpieczeństwa semantycznego; dzięki temu, kryptogram posiada własność białego szumu, więc atakujący nie może niczego wywnioskować na podstawie kryptogramu. Można udowodnić, że każdy z trzech dodatkowych trybów określonych przez NIST jest odporny na tzw. atak z wybranym tekstem jawnym.
Cechy charakterystyczne Właściwości IV zależą od używanego schematu kryptograficznego. Podstawowym wymaganiem jest unikalność, która oznacza, że żaden IV nie może być ponownie użyty pod tym samym kluczem. Dla szyfrów blokowych, powtarzanie tej samej wartości IV wiąże się z przejściem schematu szyfrowania w tryb ECB: ten sam IV przy tym samym tekście jawnym implikuje ten sam kryptogram. W przypadku szyfrów strumieniowych, własność unikalności jest szczególnie istotna, ponieważ w przeciwnym wypadku tekst jawny może zostać odtworzony bez większego wysiłku ze strony atakującego.