12 lutego 1852 roku, ze stacji Wieriebje stoczyło się kilka wagonów towarowych, na które najechał pociąg nadjeżdżający z Petersburga. Zginęło 5 osóbЖелезная дорога - История Веребьинского обхода. Komisja, przeprowadzająca inspekcję w 1874 roku, stwierdziła zły stan techniczny drewnianych elementów mostu Wieriebińskiego, a cały odcinek (podjazd i most) uznała za "skrajnie utrudniający eksploatację linii"Палец императора.
Od 1868 roku na linii Moskiewsko-Petersburskiej zaczęto zastępować mosty o konstrukcji drewnianej żelaznymi. Co do mostu Wieriebińskiego zdecydowano, że nie będzie przebudowywany. Zamiast tego zbudowano objazd, biegnący po zboczach wąwozu, a nad rzeką Wieriebją tory ułożono na ziemnym nasypie z kamiennym przepustem o szerokości 6 m. Nachylenie trasy zmniejszyło się do 6‰Słownik encyklopedyczny Brockhausa i Efrona, Sankt-Petersburg 1894, tom 6, str. 20]. W latach 1876–1880 w budowie objazdu brał udział polski inżynier Michał KierbedźPrzegląd Techniczny, rok 1926, nr 3, str 26, syn Stanisława Kierbedzia. W 1881 roku otwarto „Objazd wzniesienia Wieriebińskiego”. Starą, prostą linię rozebrano, a most pozostawiono własnemu losowi.