Rok później Jean Sutherland Boggs zasugerowała, iż Thomson był pod wpływem europejskiego symbolizmu: „na tle zamierającego światła i nieba najbardziej dramatyczne są poskręcane kształty Sosny Banksa, jej gałęzie walczące o życie, ale zdominowane przez ciemnozielone, postrzępione, przypominające nietoperza twory, jakby drzewo to było symbolem (...) pragnienia Thomsona, żeby umrzeć na tym miejscu. Inni uważali obraz za dowód, że Thomson był, lub mógł coraz bardziej stawać się artystą abstrakcyjnym lub ekspresjonistycznym.
Dzieje obrazu i jego wystawy Wkrótce po powstaniu dzieło znalazło się w zbiorach National Gallery of Canada w Ottawie. Podczas swoich podróży po pustkowiach Thomson prawdopodobnie przechowywał Sosnę Banksa w swojej szopie, znajdującej się na zapleczu Studio Building w Toronto. Pod koniec roku 1917 Norm MacCallum, sponsor Thomsona, zamieścił je i kilka innych prac Thomsona na wystawie w Arts and Letters Club. Przedstawiciel National Gallery odwiedził ten klub dwukrotnie wiosną 1918 roku. Muzeum chciało dodać do swej istniejącej kolekcji trzy dzieła Thomsona. Dyrektor Eric Brown był zbulwersowany, gdy podczas swej pierwszej wizyty ujrzał obrazy w słabym oświetleniu.