Krytyka stylu Autor projektu Jan Sas-Zubrzycki był pedagogiem i znawcą sztuki, zaprojektował liczne kościoły i zespoły świątynne. Wypracował własny styl zwany „zygmuntowskim”, polegał on na łączeniu cech renesansu, manieryzmu i baroku, często też wplatał elementy architektury romańskiej i gotyckiej. Kościół na Zamarstynowie należy do jednej z ostatnich zaprojektowanych przez niego budowli sakralnych. Pod koniec lat 20. XX wieku formy historyzujące były uznawane za archaiczne, stąd powszechne przekonanie, że projekt powstał w 1904. Pogląd ten irytował Sas-Zubrzyckiego, który nie zważając na krytykę forsował własny styl uznając go za jedyny autentyczny przykład polskiej architektury. Zauważalne jest, że budowany w sąsiedztwie dom parafialny powstawał zgodnie z zasadami modnego wówczas funkcjonalizmu. Domniemywa się, że architekt popadł w konflikt z zakonnikami, którzy chcieli móc ingerować w projekt. Prawdopodobnie próbowali dokonać zmian wpływając na nadzorującego budowę Kwiecińskiego, który im uległ, co spowodowało jego konflikt z Sas-Zubrzyckim.