thumb|220px|Ilustracja Gustave’a Doré Wróżki (fr. Les Fées) – baśń autorstwa Charles’a Perraulta opublikowana w 1697 w zbiorku Histoires ou contes du temps passé. Opowiada o dwóch siostrach, z których jedna zostaje nagrodzona za uczynność i życzliwość, druga natomiast ukarana za nieuprzejmość i pychę.

Podobny schemat fabularny występuje w baśniach ludowych i literackich wielu narodów. W międzynarodowej klasyfikacji Aarnego-Thompsona-Uthera wątek ten oznaczony jest jako ATU 480.

Treść Pewna wdowa miała dwie córki. Starsza, zarozumiała i nieuczynna, ze względu na podobieństwo do matki była jej ulubienicą. Młodsza, która odziedziczyła po ojcu uprzejmość i życzliwość, budziła niechęć wdowy i była przez nią traktowana jak służąca.

Pewnego dnia, kiedy młodsza córka czerpała wodę ze źródła, zjawiła się uboga staruszka i poprosiła, by dała się jej napić. Dziewczyna spełniła jej prośbę. Okazało się, że staruszka jest tak naprawdę wróżką, która przybrała postać starej kobiety, by poddać bohaterkę próbie. Jej uczynność wróżka nagrodziła w ten sposób, że przy każdym wypowiedzianym słowie z ust dziewczyny miał wypadać kwiat albo klejnot.