Do 1882 jego małżonka zmarła. 7 maja 1882 został nominowany na biskupa temesvarskiego i w związku z tym złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze Kovilj. Jego chirotonia biskupia odbyła się 14 lipca pod przewodnictwem patriarchy serbskiego Germana.
Biskup i patriarcha karłowicki W eparchii temesvarskiej utworzył specjalny fundusz, z którego utrzymywane były szkoły serbskie oraz cały zarząd administratury. Wyposażył również rezydencję biskupią w Temesvarze.
W 1888 zmarł patriarcha serbski German. Władze austriackie nie zgodziły się na przeprowadzenie soboru cerkiewno-ludowego, który obrałby następcę, jeszcze w tym samym roku, by w roku, gdy następowała okrągła rocznica bitwy na Kosowym Polu oraz rewolucji francuskiej, urząd patriarchy nie był obsadzony, lub by uroczystości jego intronizacji nie stały się okazją do manifestacji politycznych. Sobór odbył się dopiero w 1890, a biskup temesvarski został na nim wybrany na nowego metropolitę karłowickiego i patriarchę serbskiego.