Patriarcha Jerzy w czasie sprawowania urzędu odnowił czynne klasztory na Fruškiej gorze, chociaż ich przełożeni nie darzyli go sympatią, jako że nie pochodził z duchowieństwa czarnego (zakonnego), lecz był przed uzyskaniem nominacji biskupiej duchownym białym (żonatym lub wdowcem). W monasterze Novo Hopovo założył szkołę teologiczną dla mnichów, gdyż ich wykształcenie było szczególnym przedmiotem jego zabiegów. Z tego też powodu inicjował wyjazdy mnichów serbskich z Austro-Węgier na uczelnie teologiczne w Rosji i Grecji lub na Wydział Teologiczny Uniwersytetu w Czerniowcach. Znacząco podniósł poziom seminarium duchownego w Sremskich Karlovcach, do którego od 1906 przyjmowano jedynie posiadaczy świadectwa dojrzałości, a wykładowcami w stopniu docentów i profesorów mogli być wyłącznie absolwenci wyższych uczelni. Zainspirował powstanie podręczników akademickich do najważniejszych przedmiotów teologicznych, które pozostawały w użyciu przez cały XX wiek. W okresie sprawowania przez niego urzędu seminarium duchowne w Sremskich Karlovcach przeżywało największy rozkwit. Również z jego inicjatywy w latach 1891–1907 wydawane było pismo Srpski Sion o tematyce teologicznej i historycznej.