Baśń Perraulta kończy się dwoma wierszowanymi morałami. Pierwszy z nich mówi, że wszystko, co kochamy, wydaje się nam piękne i mądre, drugi natomiast, że najbardziej porusza serce nie uroda, lecz urok, który dostrzeże tylko zakochana osoba.
Ciekawostki W tym samym czasie co tekst Perraulta powstała baśń pod tym samym tytułem autorstwa Catherine Bernard. Riquet jest tam królem gnomów, który proponuje bohaterce imieniem Mama, że obdarzy ją inteligencją, jeśli zgodzi się za niego wyjść. Dziewczyna zgadza się, ale wkrótce zakochuje się w pięknym młodzieńcu i żałuje danej obietnicy. Zabrana przez Riqueta do jego podziemnego królestwa, wykorzystuje otrzymaną od niego bystrość umysłu, by aranżować schadzki z kochankiem. Zdradzony Riquet odkrywa jednak prawdę i przy pomocy czarów nadaje rywalowi swój własny wygląd, przez co Mama nie potrafi już odróżnić męża od kochanka.
Inspiracją dla baśni Perraulta i Bernard mógł być ten sam pomysł, na którym opierała się Marie-Jeanne L’Héritier de Villandon, pisząc w tym samym czasie baśń Ricdin-Ricdon.