Józef Filipczyk, ps. Ignac, Śmiały (ur. 6 marca 1907 w Gniazdowie k. Będzina, zm. 27 marca 1979 w Katowicach) – polski górnik, urzędnik, działacz komunistyczny.
Życiorys Urodzony w wielodzietnej robotniczej rodzinie Piotra Filipczyka. Ukończył szkołę podstawową i od 1922 pracował w kopalni w Orzegowie (obecnie w Rudzie Śląskiej), od 1930 bezrobotny. Członek Centralnego Związku Górników i od 1928 działacz KPP, organizował komórki KPP w Orzegowie i Goduli. Członek Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP w Rudzie Śląskiej, 1929–1931 działał również w legalnej PPS-Lewicy. Brał aktywny udział w kampanii wyborczej do II i III kadencji Sejmu Śląskiego w 1930, członek Okręgowego Komitetu Wyborczego PPS-Lewicy w Królewskiej Hucie. Działacz Zrzeszenia Wolnych Związków Zawodowych w Polsce (z ramienia KPP), X 1930 współorganizator Górnośląskiego Związku Zawodowego Górników w Polsce, w którym został sekretarzem Zarządu Głównego (ZG). Organizował wiece i demonstracje pod hasłem „chleba i pracy”, prowadził agitację strajkową w kopalniach, za co 12 sierpnia 1931 został skazany na 6 miesięcy twierdzy. W marcu 1932 organizował demonstrację bezrobotnych w Orzegowie, która zakończyła się starciem z policją. Wkrótce udał się do Hamburga, później – na polecenie KC KPP – do Moskwy, gdzie przez rok studiował w szkole partyjnej.