Wacław Figurski pseud. Karaluk (ur. 25 września 1897 w Warszawie, zm. 22 stycznia 1977 tamże) – działacz komunistyczny, rewolucjonista.
Życiorys Skończył 4 klasy szkoły podstawowej i został praktykantem biurowym w fabryce wyrobów papierniczych. W 1913 zwolniony za współdziałanie ze strajkującymi robotnikami. W 1915 ewakuowany do Piotrogrodu, w maju 1916 powołany do carskiej armii, w lipcu 1917 wstąpił do 2 Dywizji Strzelców Polskich (z I Korpusu gen. J. Dowbor-Muśnickiego) formującej się w Zubcewie k. Rżewa. Wkrótce wraz z grupą innych Polaków przeszedł do 284 pułku piechoty armii rosyjskiej w Wiaźmie. We wrześniu 1917 wstąpił do SDPRR(b), niedługo potem uczestniczył w walkach z antykomunistycznymi oddziałami pod Wiaźmą. W lutym 1918 został przewodniczącym Kolegium Komendantury stacji Wiaźma z ramienia Komitetu Wykonawczego Rad Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (RDRiŻ). W czerwcu 1918 wrócił do kraju i we wrześniu 1918 zgłosił się do niemieckiego biura werbunkowego i wysłany na roboty na Litwę, skąd próbował przedostać się dalej na wschód, jednak został zatrzymany przez niemieckie władze za brak odpowiednich dokumentów i uwięziony w Szawlach do listopada 1918. P