o zwolnieniu udał się do Wilna i wstąpił do miejscowej RDR. Styczeń – marzec 1919 był przewodniczącym Komitetu Dzielnicowego (KD) KPLiB i kierownikiem wydziału przy Ludowym Komisariacie Pracy Republiki Litewsko-Białoruskiej. Potem skierowany przez KC KPLiB do pracy w armii jako sekretarz komisarza 3 pułku Dywizji Litewskiej. Organizował Komitet Rewolucyjny w Wiłkomierzu i brał udział w walkach o to miasto, 17 maja 1919 ranny i wzięty do niewoli przez antykomunistyczne oddziały litewskie. W związku z wymianą jeńców w kwietniu 1920 znalazł się w Rosji sowieckiej, gdzie został pełnomocnikiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Zachodniego w Smoleńsku, później zastępcą pełnomocnika ds. jeńców w Piotrogrodzie i (od października 1920) zastępcą członka Biura Polskiego przy Piotrogrodzkim Gubernialnym Komitecie RKP(b). W marcu 1921 brał udział w tłumieniu powstania w Kronsztadzie. Od lipca 1921 tkacz w piotrogrodzkiej fabryce, w lipcu 1922 wrócił do kraju i osiadł w Żyrardowie. Pracował w Towarzystwie Akcyjnym Wyrobów Bawełnianych „Wola” w Warszawie.