Twórczość Filozof, publicysta i tłumacz, Chōkō Ikuta (1882-1936), w roku 1916 opublikował uszczypliwą krytykę, wybierając Mushanokōjiego jako ofiarę. Stwierdził, że w pracach publikowanych w czasopiśmie są jakieś wartościowe dzieła, ale zdecydowanie przyćmiewają je złe, szczególnie Mushanokōjiego. Są one krokiem wstecz, w kierunku literackiej niedojrzałości. Saneatsu nie przejął się tą krytyką, jako że po fali krytycznych głosów, zaraz po opublikowaniu „Omedetaki hito” (1910), uodpornił się na takie ataki.
14 listopada 1918 roku, w dniu urodzin rzeźbiarza Auguste'a Rodina, wielbionego jako twórcę sztuki humanitaryzmu oficjalne „otworzono” „Nową Wieś”. Już od samego początku spadł na Saneatsu grom krytyki. Ten jednak nie przejął się tym, ochoczo odpowiadał na uwagi. Pomimo tego projektu Mushanokōji nie zaniechał pisania. W 1919 roku napisał „Kōfukumono” (Szczęściarz), pracę która dostarczała pisemnego autorytetu, co jak sam nazywał, „swego rodzaju ruchowi religijnemu”. Dzieło to nie wzbudziło wielkiego zainteresowania. W tym samym roku napisał też „Yūjō” (Przyjaźń), miłosną historię nieszczęśliwej miłości mężczyzny przypominającego samego autora. Pomimo braków w umiejętności charakteryzacji i tworzenia napięcia, powieść utrzymała swoją popularność, szczególnie wśród młodzieży.