W rzeczywistości, autor specjalizował się w malowaniu ziemniaków i dyń.

Jego ostatnią pracą napisaną w duchu powieściowym była „Ai to shi” (Miłość i śmierć, 1939). Fabuła skupia się na młodym pisarzu, który zakochuje się w młodszej siostrze swojego przyjaciela. Historia przypomina fabułę „Przyjaźni”, ale w odróżnieniu od niej, w „Ai to shi” uczucia głównego bohatera są odwzajemnione.

Pod wpływem wizyty zagranicznej Mushanokōji stopniowo uświadamiał sobie, jak unikalne znaczenie ma japońska kultura, co jeszcze bardziej można było zauważyć w okresie zbliżającej się wojny. Po japońskim ataku na Pearl Harbor, Mushanokōji stwierdził: W końcu nadszedł czas, gdy mogę spokojnie umrzeć. Jest to dosłownie święta wojna. Z pewnością urodziłem się w pomyślnych czasach. Współczuję ludziom, którzy zmarli odrobinę za wcześnie. W czasie trwania wojny pisał artykuły wyśmiewające Amerykanów i chwalące wojnę, twierdząc że wybawi ona Azję od Europejczyków. Saneatsu Mushanokōji został zapamiętany dzięki ideom humanitarnym, a nie fikcyjnym dziełom.