Ówczesna, bardzo dynamiczna społeczność buddyjska, oferowała szerokie spektrum praktyk dla takiego nowicjusza. Jifei odwiedził Shiyu MingfangaShiyu był mistrzem szkoły caodong. Był opatem ponad dziesięciu znanych klasztorów. (石雨明方, 1593–1648) na górze Changqing, u którego po raz pierwszy zaczął medytację gong’anową. Shiyu łączył w praktyce siedzącą medytację, medytację gong’anową, praktykę nianfo oraz studia doktrynalne. U tego mistrza Jifei po raz spotkał się z gong’anem wu mistrza chan Zhaozhou Congshena (778–897). Jifei medytował nad wu przez 21 dni, ale bez żadnego sukcesu. Dzięki pomocy mnicha Bushana zrozumiał, że kurczowo trzymał się lingwistycznego podejścia do logiki gong’anu i jego nastawiony dualistycznie umysł zmierzał do pojęciowego i logicznego rozważania na temat wu. Jednak tego gong’anu nie rozwiązał, więc udał się w dalszą pielgrzymkę. Odwiedził Chaozonga Tongrena (朝宗通忍, 1604–1648) w klasztorze Lingshi, następnie Wanru Tongweia (万如通微, 1594–1657) z góry Caoshan, potem Yongjue YuanxianaYongjue był mistrzem szkoły caodong. (永覺元賢, 1578–1657) na górze Gu i wreszcie Genxina Xingmi (亙信行彌, 1603–1659) na górze Luo, który specjalizował się w medytacji chan i studiach doktrynalnych.