Ta rozmowa ujawnia ważny rys chińskiego społeczeństwa XVII wieku: jest nim harmonia pomiędzy dwoma biegunami – świeckim społeczeństwem promującym wartości konfucjańskie i duchowym poziomem buddyjskiej sanghi. W ten sposób buddyzm dopasował się do warunków XVII-wiecznych Chin, dlatego mógł być popierany przez intelektualistów i nastąpiło ożywienie buddyjskie w całym kraju.

Wiosną 1648 roku matka znów poważnie zachorowała. W tym czasie wojska lojalne Mingom obległy Fuqing. Jifei wędrował do matki przez pola bitewne. Gdy pewien członek lokalnej szlachty wyraził swój szacunek dla jego miłości synowskiej, Jifei odpowiedział cytatem z Da fangbian fo bao’en jing (大方便佛報恩經) (Sutra Wspaniałych Zręcznych Środków dzięki którym Budda spłaca dług swoim rodzicom): „'Nawet jeśli ktoś odetnie swoje ciało aby nakarmić rodziców trzy razy dziennie, to wciąż nie zwróci troski otrzymanej od rodziców.’ Jako mnich z gór zostałem urodzony i wychowany przez moich rodziców. Więc jest moim obowiązkiem służyć im nawet za cenę utraty mojego życia setki razy”.