Biskup Platon podjął działania na rzecz odnowy eparchii, która poważnie ucierpiała podczas walk w czasie powstania węgierskiego i jego pacyfikacji. Odnowił wszystkie cerkwie, które poniosły straty w 1848, jak również rezydencję biskupią i archiwum w Nowym Sadzie. Zamawiał do cerkwi nowe ikonostasy wykonywane przez najlepszych serbskich twórców tego okresu. Dbał o publikowanie podręczników do nauki religii i innych podręczników dla szkół serbskich, które miały zastąpić starsze, nieaktualne już opracowania. Ufundował cerkiew cmentarną w dzielnicy Almaškiej Nowego Sadu oraz budynek dla szkoły serbskiej, swój dom przekazał na potrzeby akademii prawniczej w Nowym Sadzie oraz drukarni. Dla ubogich uczniów szkoły nauczycielskiej w Somborze zbudował internat nazwany następnie od jego imienia Platoneum.

Autor około czterdziestu publikacji, w większości teologicznych, jak również podręczników dla serbskich szkół. Przełożył na język serbski obszerne fragmenty Starego Testamentu i krótsze części Nowego Testamentu.