Pod kierunkiem Wacława Sobieskiego napisał pracę seminaryjną pt. Geneza walki o egzekucję praw w latach 1510–1534, za którą w 1915 roku otrzymał nagrodę UJ. Podjął następnie badania nad początkami ruchu szlacheckiego i rokoszu lwowskiego w roku 1537, które przerwało powołanie go do armii austriackiej. Po powrocie do rezerwy w 1921 roku Władysław Pociecha zajął się pracą pt. Rokosz Mikołaja Taszyckiego pod Sokolnikami w 1537 r. i jego geneza, na podstawie której w 1922 roku uzyskał stopień doktora filozofii w UJ.
Służba wojskowa 21 czerwca 1915 roku Pociecha został powołany do armii austriackiej. Został przydzielony do 16 pułku piechoty obrony krajowej w Bílovcu. Następnie od marca do sierpnia 1916 roku walczył w 25 Pułku Piechoty pospolitego ruszenia na froncie włoskim. Brał udział w VI ofensywie nad Soczą, a podczas ofensywy Brusiłowa został przerzucony na front rosyjski. Po ukończeniu szkoły oficerskiej w 1917 roku otrzymał stopień chorążego, po czym wrócił na front włoski.