– japoński mistrz zen szkoły ōbaku.
Życiorys Urodził się w dawnej prowincji Hizen w rodzinie o nazwisku Kusuda. Gdy miał 5 lat zmarła jego matka. Od tej pory był wychowywany przez babkę ze strony ojca.
W wieku 9 lat rozpoczął naukę w lokalnej świątyni buddyjskiej. W trzynastym roku życia wziął udział w ceremonii tonsurowej (postrzyżyn). W wieku 17 lat w tajemnicy opuścił świątynię i rozpoczął swoje podróże. Zamierzał podjąć studia konfucjańskie w Kioto i w tym samym czasie odwiedzić możliwie wiele ośrodków zen w okolicy. Odwiedził kilku znanych mistrzów zen i uczęszczał na wykłady i mowy Dharmy. Najpierw zapoznał się z naukami mistrza chan Zhongfenga Mingbena (1263–1323). Miał nadzieję praktykować u kogoś będącego reprezentantem tej linii przekazu, więc udał się do klasztoru Eigan, w którym nauczał Isshi Monju (1608–1646). Przybył do tego klasztoru w 1646 roku, akurat po przedwczesnej śmierci tego mistrza zen. Mimo to zamieszkał w tym klasztorze i praktykował u jednego z uczniów mistrza. Zyskał wtedy mocne podstawy praktyki zen i stał się poważnym uczniem praktykującym medytacjęHelen J. Baroni. Obaku Zen. Str. 80.
Przez następnych kilka lat wytrwale praktykował, głównie w małych pustelniach.