Przez swojego świeckiego patrona został wyznaczony głównym mnichem kilku małych rodzinnych świątyńHelen J. Baroni. Obaku Zen. Str. 81.
W 1671 roku Mu’an zlecił mu nadzór nad budową Zuishō-ji, głównego klasztoru szkoły ōbaku w Edo. Po ukończeniu prac, podczas pierwszego odosobnienia medytacyjnego przeprowadzanego w tym klasztorze, pełnił funkcję saidō.
Pod koniec 1671 roku Chōon otrzymał certyfikat oświecenia (inka) od mistrza Mu’ana. W ciągu kilku następnych lat otrzymał zaproszenia od wielu wysokiej rangi samurajów i służył jako opat-założyciel kilku nowych świątyń szkoły. Ogółem założył 22 świątynie i klasztory szkoły położone głównie w prowincjach Kōzuke i Shinano.
Wykazywał także wielkie zainteresowanie shintō. Studiował teksty shintō, łącznie z Kenpō hongi (Konstytucją siedemnastu artykułów), przypisywaną księciu Shōtoku, i Taishi kuji hongi, do których dostęp umożliwili mu jego świeccy patroni. Wygłosił także wiele publicznych wykładów na temat tekstów shintō i napisał także komentarze do nich. W 1679 roku otrzymał zgodę na opublikowanie tekstu Sendai kuji daiseikyō. W 1682 roku kapłani z Ise złożyli formalną skargę do władz bakufu, w której utrzymywali, iż ten tekst był falsyfikatem. Władze natychmiast zakazały czytania i posiadania tego tekstu, a drewniane bloki drukarskie zostały zniszczone.