Po powrocie do kraju zamieszkał na stałe w Poznaniu gdzie prowadził od 1901 aptekę. Był współzałożycielem Polskiej Spółdzielni Zawodowej (1902) i wiceprezesem patriotycznego stowarzyszenia „Znicz” Wygłosił także w tym czasie szereg odczytów na temat stosunków społeczno-politycznych w Brazylii. Od 1911 z powrotem także zaangażował się akcji wyborczej na Mazurach, choć znajdował się pod obserwacją policji.
Po wybuchu I wojny światowej nie wycofał się z życia publicznego. W latach 1914–1926 był radnym miasta Poznania. Należał także do Centralnego Komitetu Obywatelskiego (1916-1918). W listopadzie 1918 był członkiem wydziału wykonawczego Rady Ludowej m. Poznania, oraz delegatem Rady do Rady Robotniczo-Żołnierskiej w Poznaniu. Był także pełnomocnikiem dla spraw miejskich Naczelnej Rady Ludowej. W grudniu 1918 był delegatem powiatu szczytnieńskiego na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. Wziął czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim uczestnicząc w walkach ulicznych w Poznaniu.