Joachim Jan Kondziela (ur. 24 czerwca 1932 w Kochłowicach, zm. 19 września 1992 w Lublinie) – polski duchowny katolicki i filozof, przedstawiciel katolickiej nauki społecznej w Polsce.
Życiorys Był synem Franciszka Kondzieli i Heleny z domu Klepek. Po zdaniu matury wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studiował filozofię i teologię w latach 1950–1955 na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. 26 czerwca 1955 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stanisława Czajki. Następnie pracował przez 4 lata jako wikariusz i katecheta w Bieruniu Starym. Studia uzupełniał w latach 1959–1962 na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Po studiach pracował przez pół roku jako wikariusz parafii św. Wojciecha w Mikołowie.
Od lutego 1963 roku pracował jako asystent na macierzystej uczelni. W 1966 roku uzyskał doktorat z filozofii na podstawie rozprawy pt. Dobro wspólne jako podstawa interwencyjnych uprawnień państwa w życiu gospodarczym, pisanej pod kierunkiem prof. Czesława Strzeszewskiego. W roku akademickim 1970–71 przebywał w Austrii oraz w RFN i prowadził badania nad współczesnymi stosunkami międzynarodowymi.